Implanty Stomatologiczne

Tworzywa sztuczne —polimery. Właściwości mechaniczne tych tworzyw są stosunkowo małe. Znajdują one główne zastosowanie do odbudowy pojedyn­czych zębów. Najszersze zastosowanie znajduje polimetakrylan metylu (PMM), którego obojętność tkankowa po całkowitym spolimeryzowaniu jest ogólnie akceptowana. Najlepsze wyniki osiąga się po zmieszaniu z PMM 20% zdemine-ralizowanej kości. Porowate korzenie zębów, wykonanych z akrylu, umożliwiają tkance kostnej wrastanie w ich głąb i lepsze umocowanie wszczepu. Jednakże moduł elastyczności akrylu wynosi tylko 20% modułu elastyczności kości. Doświadczenia wykazują, że tak mało sztywny wszczep powoduje nadmierny ucisk w miejscu wejścia wszczepu do zagłębienia w kości.
Oprócz badań nad akrylem, prowadzone są próby nad zastosowaniem do implantów materiałów kompozycyjnych i tworzyw kauczukowo-silikonowych. Tych ostatnich głównie do chirurgii odtwórczej.
Oddziaływanie implantu na podłoże jest również zależne od modułu elastyczności materiału, z jakiego został wykonany. Badania Mobammeda i współprac, wykazały, że unieruchomiony przez ankylozę wszczep, wykonany z materiału o wysokim module elastyczności (metal), z odtworzonym korzeniem lub korzeniami, wywoływał ogromną koncentrację nacisku w okolicy wierzchoł­ka korzenia, co jest potencjalną przyczyną zaniku lub martwicy. Uzyskanie ciśnienia mieszczącego się w granicach normy można uzyskać przez pokrycie tych materiałów tworzywem o małym module elastyczności, jak np. teflonem. Tworzywem tym pokrywa się część implantu wnikającą do kości.

This entry was posted on poniedziałek, kwiecień 9th, 2007 at 3:33 po południu and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.